Τέσσερις ξύλινοι πίνακες 2.500 ετών από την Κορινθία που δεν έπρεπε να υπάρχουν και όμως "επέζησαν"!!
Η ύπαρξή τους μοιάζει σχεδόν με «θαύμα». Η μοναδική ιστορία τεσσάρων ξύλινων πινακίδων που βρέθηκαν άθικτες σχεδόν 2.500 χρόνια μετά
Όλοι γνωρίζουμε ότι το ξύλο ως φυσικό και μαλακό προϊόν αποσυντίθεται εύκολα μέσα σε λίγα χρόνια. Γι’ αυτόν ακριβώς δεν έχουμε σχεδόν κανένα ξύλινο μνημείο να σώζεται από την αρχαιότητα παρόλο που, όπως και σήμερα, οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν το ξύλο κατά κόρον τόσο για αγάλματα όσο και ως «καμβάδες» αλλά και για μια σειρά από πολλές κατασκευές, μικρές ή μεγαλύτερες.
Μια μοναδική σχεδόν θαυμαστή εξαίρεση αποτελούν τέσσερις σανίδες ξύλου που λειτούργησαν ως πινακίδες ζωγραφικής πριν από περισσότερα από 2.500 χρόνια και όμως έχουν διασωθεί σχεδόν ατόφιες.
Πρόκειται για τους τέσσερις πίνακες που βρέθηκαν σε ένα σπήλαιο κοντά στο χωριό Πιτσά της Κορινθίας. Το μοναδικό σχετικά με αυτούς τους πίνακες είναι ότι βρέθηκαν ζωγραφισμένες και χωρίς να έχουν υποστεί σημαντικές αλλοιώσεις, ενώ το ξύλο τους παραμένει «ζωντανό».
Με μια ανάρτησή του ο Διονύσης Αντωνόπουλος εξηγεί πώς ακριβώς κατάφεραν να φτάσουν ως τις μέρες αλώβητες και γιατί είναι τόσο σημαντικές.
Δείτε όλη την ανάρτηση:
Σκεφτείτε ένα κομμάτι ξύλο. Κυπαρίσσι, λεπτό, καλυμμένο με ένα στρώμα γύψου και πάνω του χρώματα. Κόκκινο από κιννάβαρι, μπλε από αζουρίτη, κίτρινο από



