.jfif){kind=small}
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ!!!Η ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΑΤΑΡΩΝ ΣΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!!ΘΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΑ ΠΡΟΔΟΤΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ,ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΔΙΔΕΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ!!
Ο επίσκοπος Πατάρων Μελέτιος και ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, καλωσορίζουν τον διοικητή του γερμανικού στρατού
Προς την Αυτού Εξοχότητα τον Φύρερ του Γερμανικού Ράιχ
Κύριον Κον Αδόλφον Χίτλερ
Διά
της εν Αλεξανδρουπόλει Στρατιωτικής ΔιοικήσεωςΛαός Αλεξανδρουπόλεως, τελούσης από τριημέρου υπό κατοχήν ενδόξων Γερμανικών Στρατευμάτων, συνελθών όλως αυθορμήτως σήμερον εις πάνδημον Συνέλευσιν, ησθάνθη επιτακτικήν την υποχρεώσιν όπως διαδηλώση προς Υμάς τον Ύπατον Αρχηγόν του
ευκλεούς Γερμανικού Στρατού, τας ολοψύχους αυτού ευχαριστίας και την εις το διηνεκές αναλλοίωτον ευγνωμοσύνην του, διά την άκραν ευγένειαν και τον αληθή ιπποτισμόν τον οποίον επεδείξαντο απέναντί του τα ηρωικά Στρατεύματα της κατοχής, όχι μόνο σεβασθέντα απολύτως την εθνικήν και ατομικήν ζωήν, τιμήν και περιουσίαν, τα ήθη και τα παραδόσεις αυτού, αλλά και εμπράκτως επιδειξάμενα ειλικρινές ενδιαφέρον υπέρ της ευρύθμου ατομικής και κοινωνικής ζωής.ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΞΥΛΟΥΡΓΟ ΑΣ ΠΑΕΙ ΝΑ ΓΑΜΗ@@ Η ΕΛΛΑΔΑ!!
Εν Αλεξανδρουπόλει τη 10η Απριλίου 1941
Η Κεντρική Επιτροπή Λαού Αλεξανδρουπόλεως
Ο Επίτιμος Πρόεδρος
(Υπογραφή)
Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Πατάρων
Μελέτιος
(Ακολουθούν και οι υπόλοιπες υπογραφές)
Η επιστολή, σε φωτοτυπία, με τις υπογραφές του Μελέτιου και των λοιπών…ευχαριστούντων…
Η Εκκλησία, για την «πατριωτική» δράση του, δεν τον άφησε χωρίς ανταμοιβή: Το 1961, ο Μελέτιος προήχθη σε τιτουλάριο μητροπολίτη.
Η στάση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσάνθου αποτέλεσε το ακριβώς αντίθετο παράδειγμα υποταγής και γράφτηκε στην ιστορία ως μια από τις πρώτες και πιο εμβληματικές πράξεις Εθνικής Αντίστασης κατά τη γερμανική εισβολή στην Ελλάδα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ σθεναρή του άρνηση να συμβιβαστεί με τις δυνάμεις του Άξονα εκτυλίχθηκε μέσα από τρία συγκεκριμένα, ιστορικά γεγονότα:
1. Η άρνηση παράδοσης της Αθήνας στους Ναζί
Στις 27 Απριλίου 1941, όταν τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Αθήνα, ο Χρύσανθος κλήθηκε να συμμετάσχει στην επιτροπή παράδοσης της πόλης στους κατακτητές. Η απάντησή του ήταν κατηγορηματική:
«Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών δεν παραδίδει την πρωτεύουσαν της Πατρίδος του εις ουδένα ξένον στρατόν. Καθήκον του Αρχιεπισκόπου είναι να μένη εν τω ναώ του μετά του ποιμνίου του».
2. Το «Όχι» στην ορκωμοσία του Τσολάκογλου
Λίγες ημέρες αργότερα, ο επικεφαλής της δωσίλογης κυβέρνησης, στρατηγός Γεώργιος Τσολάκογλου, του ζήτησε να τον ορκίσει. Ο Χρύσανθος αρνήθηκε επανειλημμένα (τόσο στις 29 όσο και στις 30 Απριλίου 1941), δηλώνοντας με θάρρος:
«Δεν μπορώ να ορκίσω κυβέρνησιν προβληθείσαν υπό του εχθρού. Ημείς γνωρίζομεν ότι τας Κυβερνήσεις ορίζει ο λαός και ο Βασιλεύς. Εδώ τώρα ούτε ο λαός εψήφισε την Κυβέρνησιν, ούτε ο Βασιλεύς την όρισε. Πώς μου ζητείτε να ορκίσω Κυβέρνησιν υποδειχθείσαν υπό του εχθρού, διά να είναι άβουλον όργανόν του;»
Λόγω της ακλόνητης στάσης του, η κατοχική κυβέρνηση τον καθαίρεσε βίαια από τον αρχιεπισκοπικό θρόνο στις 2 Ιουνίου 1941 και τον αντικατέστησε με τον Δαμασκηνό.
3. Η στάση του απέναντι στους Γερμανούς διοικητές
Όταν ο Γερμανός πληρεξούσιος Γκίντερ Άλτενμπουργκ και ο στρατάρχης Φον Στούμε τον επισκέφθηκαν, ο Χρύσανθος δεν έδειξε κανένα σημείο υποταγής. Αντίθετα, τους ξεκαθάρισε ότι η Ελληνική Εκκλησία θα βρισκόταν πάντα στο πλευρό του λαού στους αγώνες του κατά του κατακτητή.
Παράλληλα, στις 2 Ιουνίου 1941, έστειλε επίσημη επιστολή διαμαρτυρίας προς τις γερμανικές αρχές, καταγγέλλοντας τις βιαιότητες των Βουλγάρων στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη, την ίδια ακριβώς περιοχή δηλαδή που οι τοπικοί παράγοντες (όπως ο Επίσκοπος Πατάρων) προσπαθούσαν να προσεγγίσουν μέσω του Χίτλερ.
Η μοίρα του κατά την Κατοχή
Μετά την καθαίρεσή του, ο Χρύσανθος απομονώθηκε στο σπίτι του στην Κυψέλη, το οποίο μετέτρεψε σε κέντρο πληροφοριών και παροχής βοήθειας προς την Αντίσταση. Οι Ναζί τον άφησαν στερημένο από κάθε οικονομική πρόσοδο ή σύνταξη. Ο άλλοτε αριστοκράτης Ιεράρχης έζησε πάμπτωχος όλη την περίοδο της Κατοχής, αναγκαζόμενος να πουλήσει ακόμα και τα αρχιερατικά του άμφια και βιβλία για να επιβιώσει, χωρίς όμως να λυγίσει ποτέ το φρόνημά του.