ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ!!!

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ "ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ" ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΑΣ!

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΓΡΑΦΤΗΚΑΝ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΟΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΑ ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ!!




Το μεγάλο θαύμα στον Ιουδαιοχριστιανισμό ειναι το πόσοι άνθρωποι πίστεψαν σ΄αυτο το παραμύθι??Πίστεψαν σε κάποιον που δεν γνωρίζουν το ποτε γεννήθηκε το ποτε πέθανε και το πως ηταν η μορφή του!!Θα μου πεις πως κατάφερε και επέζησε αυτο το παραμύθι?Απλά επέζησε διότι εξυπηρετεί
 την άρχουσα τάξη καθότι δημιουργεί πολίτες πρόβατα που δεν αντιδρούν στα σχέδια τους και περιμένουν την μετα θάνατο απόλαυση στον παράδεισο!!
Οι Ρωμαίοι δημιούργησαν τον Χριστιανισμό για τον έλεγχο της μάζας και ειδικά των κατεκτημένων Ιουδαίων στους οποίους ο Ιησούς λεει στην καινή να υπακούν και να πληρώνουν τους φορους στους Ρωμαίους!!Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ειναι κλινικά νεκρός τον κρατούν στη ζωη με Ευρωτίνη δηλαδή με απίστευτες"ιερές"χορηγίες!!Στην ουσία οι Χριστιανοί δεν ειναι ουτε το 3% στην ανθρωπότητα διοτι οι περισσότεροι δεν εχουν διαβάσει την βίβλο και δεν ακολουθούν τους ιουδαιοχριστιανικούς κανόνες ειναι κατα φαντασίαν Ιουδαιοχριστιανοί!!

2 σχόλια:

  1. Τα μόνα αξιόπιστα, για τα ηλίθια σαλεμένα σούργελα τους Νεοπαγανιστές, είναι τα παραμύθια που έγραψαν οι Αρχαίοι παραμυθάδες για τους ανύπαρκτους ανώμαλους κανιβαλοθεούς τους... Οι ανώμαλοι παγανοθεοί ενώνονταν με τα αδέλφια ή τους γονείς τους για να γεννηθεί ο κόσμος, όπως ο Δίας με την αδελφή του την Ήρα, ή ο Κρόνος με τη Ρέα.
    Ο Δίας είναι το πιο γνωστό παράδειγμα αχαλίνωτης ανωμαλίας.. Μεταμορφωνόταν σε ζώα (ταύρος, κύκνος) ή φυσικά φαινόμενα (χρυσή βροχή) για να πλησιάσει θνητές και θεές χωρίς τη συναίνεσή τους.
    Η Ήρα συχνά βασάνιζε βάναυσα τις ερωμένες του Δία και τα παιδιά τους. Ο Απόλλωνας έγδαρε ζωντανό τον σάτυρο Μαρσύα επειδή τόλμησε να τον ανταγωνιστεί στη μουσική.
    Ο Κρόνος έτρωγε τα παιδιά του από φόβο μήπως του πάρουν τον θρόνο, αντανακλώντας τον ανθρώπινο φόβο της απώλειας της εξουσίας.
    • Διονυσιακή έκσταση. Ο Διόνυσος αντιπροσώπευε την κατάλυση κάθε ηθικού φραγμού, τη μέθη, την τρέλα και την απελευθέρωση των πιο πρωτόγονων ενστίκτων κ.ο.κ. Με αυτά τα εκτρώματα θέλουν να μας επανελληνίσουν τα σύγχρονα εκτρώματα, οι πεμπτοφαλαγγίτες απατεώνες διχαστές , οι παράφρονες οι Νεοπαγανιστές. Ξεβράκωμα και ξεφτίλισμα όπου τους συναντάτε τους Τουρκόσπορους, τα πουλημένα τομάρια. https://www.youtube.com/watch?v=z-PWCGozs3Q

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι ήταν οι πρώτοι που αμφισβήτησαν ανοιχτά την παραδοσιακή μυθολογία, υποστηρίζοντας ότι το Θείο πρέπει να ταυτίζεται με την απόλυτη ηθική τελειότητα και όχι με τις ανθρώπινες αδυναμίες. Για τους στοχαστές αυτούς, οι ιστορίες των ποιητών για θεούς που κλέβουν, μοιχεύουν και εκδικούνται δεν ήταν απλώς ψευδείς, αλλά και επικίνδυνες για την κοινωνική συνοχή.

    Οι βασικοί εκφραστές της κριτικής

    • Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος (6ος αι. π.Χ.). Θεωρείται ο πρωτοπόρος της κριτικής στον ανθρωπομορφισμό. Κατηγόρησε ευθέως τον Όμηρο και τον Ησίοδο ότι απέδωσαν στους θεούς όσα στους ανθρώπους θεωρούνται ντροπή και ψόγος, όπως κλοπές, μοιχείες και απάτες. Επισήμανε επίσης ότι κάθε λαός πλάθει τους θεούς κατ' εικόνα του, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι αν τα βόδια, τα άλογα και τα λιοντάρια είχαν χέρια, θα ζωγράφιζαν θεούς όμοιους με αυτά.
    • Ηράκλειτος (6ος-5ος αι. π.Χ.). Άσκησε δριμεία κριτική στις παραδοσιακές λατρευτικές πρακτικές και στους ποιητές. Θεωρούσε παράλογο το να προσεύχονται οι άνθρωποι σε άψυχα αγάλματα ή να προσπαθούν να εξαγνιστούν από το αίμα ενός φόνου θυσιάζοντας ζώα, παρομοιάζοντάς το με κάποιον που προσπαθεί να καθαριστεί από τη λάσπη πλενόμενος με λάσπη.
    • Πλάτων (5ος-4ος αι. π.Χ.). Στο έργο του Πολιτεία, ο Πλάτων ζήτησε την αυστηρή λογοκρισία των ομηρικών και ησιοδικών μύθων από την εκπαίδευση των νέων. Υποστήριξε ότι ο Θεός είναι από τη φύση του αποκλειστικά αγαθός και αμετάβλητος. Επομένως, δεν μπορεί να είναι η αιτία του κακού, ούτε να μεταμορφώνεται για να εξαπατήσει τους ανθρώπους. Αν οι νέοι μεγαλώνουν ακούγοντας ότι ο Δίας αδικεί ή ότι ο Κρόνος κατασπάραξε τον πατέρα του, θα βρουν άλλοθι για να διαπράξουν και οι ίδιοι τα χειρότερα εγκλήματα.
    • Επίκουρος (4ος-3ος αι. π.Χ.). Απέρριψε την ιδέα των παρεμβατικών, ζηλόφθονων και τιμωρητικών θεών. Για τον Επίκουρο, οι θεοί υπάρχουν, αλλά ζουν σε μια κατάσταση απόλυτης μακαριότητας και αταραξίας. Το να αποδίδει κανείς στους θεούς θυμό, εκδικητικότητα ή ανάγκη για θυσίες, συνιστά πραγματική ασέβεια, καθώς τους υποβιβάζει στο επίπεδο των δυστυχισμένων θνητών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή