ΒΡΕΘΗΚΕ ΠΙΝΑΚΙΔΑ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΟΤΙ Ο ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΩΕ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΒΑΒΥΛΩΝΙΑΚΟΥ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΥ!!!

 

Η πινακίδα XI του Έπους του Γκιλγκαμές, που ανασκάφηκε από την αρχαία Βιβλιοθήκη του Ασσουρμπανιπάλ, χρονολογείται στον 7ο αιώνα π.Χ. και περιέχει την αφήγηση του βαβυλωνιακού κατακλυσμού. Η φωτογραφία του Osama Shukir Muhammed Amin διατίθεται με άδεια CC BY-SA 4.0 .
Ποια είναι η εκτιμώμενη ηλικία της πλάκας του «Γκιλγκαμές»; Πιστεύεται ότι είναι παλαιότερη από το βιβλικό βιβλίο της Γένεσης;

Το 1872, ο μελετητής Τζορτζ Σμιθ έμεινε τόσο έκπληκτος από το πήλινο θραύσμα που μετέφραζε, που άρχισε να γδύνεται από ενθουσιασμό. Μόλις είχε ανακαλύψει έναν μύθο του κατακλυσμού παλαιότερο από τη Γένεση.

Τόσο το φυσικό αντικείμενο που κρατούσε όσο και το κείμενο που ήταν γραμμένο σε αυτό προηγούνται της βιβλικής ιστορίας της Κιβωτού του Νώε κατά αιώνες. Το αντικείμενο που μετέφρασε ο Smith είναι η Πινακίδα 11 του Έπους του Γκιλγκαμές, κοινώς γνωστή ως Πινακίδα του Κατακλυσμού. Ανασκαμμένο από την ερειπωμένη Βιβλιοθήκη του Ασσουρμπανιπάλ στο σύγχρονο Ιράκ, αυτό το συγκεκριμένο κομμάτι πηλού χρονολογείται στον 7ο αιώνα π.Χ. (γύρω στο 650 π.Χ.). Αυτό καθιστά την ίδια την πινακίδα παλαιότερη από τα παλαιότερα γνωστά φυσικά αντίγραφα της Γένεσης - θραύσματα που βρέθηκαν ανάμεσα στους Χειρόγραφους της Νεκράς Θάλασσας και χρονολογούνται περίπου στον 2ο αιώνα π.

Ενώ ο φυσικός πηλός χρονολογείται στον 7ο αιώνα π.Χ., η ιστορία που μεταφέρει είναι πολύ παλαιότερη. Το σφηνοειδές κείμενο στην Πινακίδα XI είναι η τυπική βαβυλωνιακή εκδοχή του έπους, η οποία συντάχθηκε από έναν γραφέα ονόματι Sîn-lēqi-unninni μεταξύ 1300 και 1000 π.Χ. Τα θεμελιώδη σουμεριακά ποιήματα του έπους ανάγονται ακόμη πιο παλιά, ξεκινώντας γύρω στο 2100 π.Χ.

Συγκριτικά, το Βιβλίο της Γένεσης είναι μια νεότερη σύνθεση. Ενώ βασίζεται σε προφορικές παραδόσεις και πρώιμα κείμενα που μπορεί να χρονολογούνται στον 10ο αιώνα π.Χ., οι ιστορικοί και οι βιβλικοί μελετητές συμφωνούν γενικά ότι η Γένεση συντάχθηκε και διατυπώθηκε στην τελική γραπτή της μορφή γύρω στον 6ο ή 5ο αιώνα π.Χ. Αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια και μετά την εξορία στη Βαβυλώνα, μια περίοδο κατά την οποία οι Εβραίοι γραμματείς ζούσαν στη Μεσοποταμία.

Αυτή η χρονολογική σειρά καθιερώνει μια σαφή χρονολογική σειρά. Το Έπος του Γκιλγκαμές ήταν ήδη ένα σεβαστό, χιλιετές κλασικό έργο της αρχαίας λογοτεχνίας της Εγγύς Ανατολής κατά την οριστικοποίηση της Γένεσης. Η βαβυλωνιακή εξορία παρείχε μια άμεση πολιτιστική ανταλλαγή, επιτρέποντας στους Εβραίους συγγραφείς να συναντήσουν παλαιότερα μεσοποταμιακά μοτίβα - όπως έναν θεϊκό κατακλυσμό, έναν επιλεγμένο επιζώντα που στέλνει πουλιά και μια βάρκα που ακουμπάει σε ένα βουνό - και να τα συνδυάσουν στο δικό τους θεολογικό πλαίσιο.