Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ!!ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΤΙΜΩΤΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ Ο ΓΙΑΧΒΕ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ Ο ΚΡΕΜΑΜΕΝΟΣ ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ!!
Ποιοι τον χρησιμοποιούσαν;
Ο σταυρικός θάνατος δεν ήταν ρωμαϊκή εφεύρεση, αλλά οι Ρωμαίοι τον τελειοποίησαν.
- Προέλευση: Χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τους Πέρσες, τους Ασσύριους, τους Καρχηδόνιους και τους Φοίνικες.
- Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία: Οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν τη μέθοδο και τη μετέτρεψαν στη μέγιστη τιμωρία (supplicium summum).
Για ποιους προοριζόταν;
Ο σταυρός δεν χρησιμοποιούνταν για τον μέσο πολίτη. Ήταν μια ποινή που προοριζόταν για:
- Δούλους (για αυτό και ονομαζόταν servile supplicium — η τιμωρία των δούλων).
- Επαναστάτες και πολιτικούς ταραχοποιούς (όπως οι 6.000 ακόλουθοι του Σπάρτακου που σταυρώθηκαν κατά μήκος της Αππίας Οδού).
- Ληστές και ξένους που δεν είχαν την ιδιότητα του Ρωμαίου πολίτη (οι Ρωμαίοι πολίτες εκτελούνταν σχεδόν πάντα με αποκεφαλισμό, που θεωρούνταν «αξιοπρεπής» και γρήγορος θάνατος).
3. Γιατί θεωρούνταν τόσο φρικτό «όπλο»;
Ο σκοπός του σταυρού δεν ήταν απλώς να αφαιρέσει τη ζωή, αλλά να προκαλέσει τον μέγιστο δυνατό πόνο και δημόσιο εξευτελισμό.
- Αργός θάνατος: Ο κατάδικος δεν πέθαινε αμέσως.
Ο θάνατος επερχόταν μετά από ώρες ή και μέρες, συνήθως από ασφυξία (λόγω της θέσης του σώματος που εμπόδιζε την αναπνοή), αφυδάτωση ή εγκεφαλικό σοκ. - Παραδειγματισμός: Οι σταυρώσεις γίνονταν πάντα σε δημόσιους χώρους (σε λόφους, έξω από τα τείχη των πόλεων ή δίπλα σε κεντρικούς δρόμους) ώστε να τους βλέπουν όλοι και να τρομοκρατείται ο πληθυσμός.
- Άρνηση ταφής: Πολλές φορές άφηναν τα σώματα να σαπίσουν στον σταυρό ή να φαγωθούν από όρνεα και άγρια ζώα, κάτι που για τον αρχαίο κόσμο θεωρούνταν η απόλυτη κατάρα.
Για τον λόγο αυτό, ο Ρωμαίος ρήτορας Κικέρωνας είχε γράψει ότι ο σταυρός είναι «η πιο σκληρή και τρομερή τιμωρία» και ότι η ίδια η λέξη «σταυρός» δεν θα έπρεπε καν να πλησιάζει τις σκέψεις, τα μάτια ή τα αυτιά ενός Ρωμαίου πολίτη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου