- Εκτέλεση με Λιθοβολισμό: Η συνηθισμένη μακεδονική ποινή για σοβαρή ασέβεια και ιεροσυλία.
- Άρνηση Ταφής: Το σώμα του παραβάτη αφηνόταν άταφο, γεγονός που για την αρχαία ελληνική κοσμοθεωρία αποτελούσε την έσχατη μεταθανάτια τιμωρία.
- Καταστροφή Πόλεων: Σε συλλογικό επίπεδο, η καταστροφή της Θήβας (με εξαίρεση τον ναό του Απόλλωνα και το σπίτι του Πινδάρου) δικαιολογήθηκε και ως τιμωρία για την «ύβρη» της πόλης.
Το πιο ακραίο και αμφιλεγόμενο παράδειγμα τιμωρίας για ασέβεια αφορά τους Βραγχίδες στην Κεντρική Ασία. Οι πρόγονοί τους ήταν ιερείς του Μαντείου του Απόλλωνα στα Δίδυμα της Μιλήτου. Κατά τους Περσικούς Πολέμους, οι Βραγχίδες είχαν παραδώσει τους θησαυρούς του ναού στον Ξέρξη και τον βοήθησαν να τον πυρπολήσει (πράξη απόλυτης ιεροσυλίας και προδοσίας για τους Έλληνες). Ο Ξέρξης τους μετεγκατέστησε στην Ασία για να τους προστατεύσει. Όταν ο Αλέξανδρος τους εντόπισε γενιές μετά, διέταξε την ολοκληρωτική σφαγή του πληθυσμού και την ισοπέδωση της πόλης τους, θεωρώντας ότι εξαλείφει το μίασμα της παλιάς ασέβειας προς τον θεό Απόλλωνα.σύλληψη, τον βασανισμό και την εκτέλεση των υπευθύνων (καθώς και του επιστάτη του τάφου), ενώ αποκατέστησε πλήρως το μνημείο. Κατά την πολιορκία της Τύρου, οι κάτοικοι συνέλαβαν Μακεδόνες αιχμαλώτους, τους ανέβασαν στα τείχη εν μέσω κοινής θέας, τους έσφαξαν και πέταξαν τα σώματά τους στη θάλασσα. Η πράξη αυτή παραβίαζε τους ιερούς κανόνες του πολέμου και της θρησκείας (που επέβαλλαν σεβασμό στους νεκρούς και τους ικέτες). Η τιμωρία του Αλεξάνδρου όταν έπεσε η πόλη ήταν αμείλικτη: 8.000 Τύριοι σφαγιάστηκαν, 2.000 νέοι σταυρώθηκαν κατά μήκος της ακτής και 30.000 πουλήθηκαν ως σκλάβοι.
- Βασανισμός και Εκτέλεση: Η τυπική ποινή για τους σατράπες που σύλησαν ιερούς χώρους, όπως οι τάφοι των Περσών βασιλέων.
- Δημόσια Διαπόμπευση: Οι ένοχοι οδηγούνταν δεμένοι στις πόλεις τους πριν την εκτέλεση, για να αποκατασταθεί το αίσθημα δικαιοσύνης των ντόπιων.
- Αποκεφαλισμός: Εφαρμόστηκε σε περιπτώσεις όπου η ασέβεια συνδυαζόταν με οικονομική υπεξαίρεση ναών.
- Η εκτέλεση του Σατράπη Ορξίνη: Ο Ορξίνης, Πέρσης ευγενής που ανέλαβε τη σατραπεία της Περσίδος χωρίς την έγκριση του Αλεξάνδρου, κατηγορήθηκε από τους ντόπιους και τον ευνούχο Βαγώα για λεηλασίες ναών, αρπαγή ιερών κειμηλίων και εκτελέσεις πολιτών. Ο Αλέξανδρος διέταξε τον απαγχονισμό του.
- Η τιμωρία του Αστασπη: Ο σατράπης της Καρμανίας, Αστάσπης, εκμεταλλεύτηκε την απουσία του Αλεξάνδρου στην Ινδία για να συλήσει ιερά και να καταχραστεί δημόσιο πλούτο. Μόλις ο Αλέξανδρος επέστρεψε, διέταξε την άμεση σύλληψη και εκτέλεσή του, στέλνοντας μήνυμα σε όλη την αυτοκρατορία.
- Καθαίρεση και Φυλάκιση: Για μικρότερης κλίμακας θρησκευτικές ή διοικητικές παραβάσεις κατά τη διάρκεια της απουσίας του στην Ινδία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου