Γιατί νομίζεις ότι ήταν;
Όχι, πραγματικά—σκεφτείτε το. Αναμφίβολα σας έχουν πει ότι η ακαδημαϊκή «συναίνεση» είναι η φράση «κάποια στιγμή μετά το 70 μ.κ.», αλλά έχετε σκεφτεί πώς κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα;
Όλα εξαρτώνται από ένα, κρίσιμο απόσπασμα:
Και καθώς έβγαινε από τον ναό, ένας από τους μαθητές του του είπε: «Δες, Δάσκαλε, τι υπέροχες πέτρες και τι θαυμαστά κτίρια!» Και ο Ιησούς του είπε: «Βλέπεις αυτά τα μεγάλα κτίρια; Δεν θα μείνει εδώ πέτρα πάνω σε πέτρα που να μην γκρεμιστεί».
—Μάρκος 13:1–2
Ο Ιησούς προφήτευσε την καταστροφή του Ναού.
Ο Ναός καταστράφηκε στην πραγματικότητα το 70 μ.Χ., κατά τη διάρκεια της «Μεγάλης Εξέγερσης» των Εβραίων εναντίον των Ρωμαίων.
Αλλά ο Ιησούς, που έζησε περίπου το 30 μ.Χ., «δεν μπορούσε» να γνωρίζει ότι αυτό θα συνέβαινε — επομένως ο συγγραφέας του Κατά Μάρκον «πρέπει» να γνώριζε ήδη ότι είχε συμβεί στο παρελθόν και έβαλε αυτή την προφητεία στο στόμα του Ιησού για να ενισχύσει την αξιοπιστία Του.
Τώρα, φυσικά , αν προϋποθέσουμε τον κοσμικό υλισμό και επομένως διαβάσουμε το Ευαγγέλιο του Μάρκου αποκλειστικά ως ιστορικό έγγραφο που καταγράφει τις πεποιθήσεις της πρώιμης χριστιανικής αίρεσης, τότε αυτός ο συλλογισμός έχει απόλυτο νόημα.
Αν ο Ιησούς δεν ήταν Θεός (ή τουλάχιστον ένας προφήτης σταλμένος από τον Θεό), τότε το Ευαγγέλιο του Μάρκου πρέπει να γράφτηκε αργότερα από την πραγματική, ιστορική καταστροφή του Ναού. (Τουλάχιστον, εκτός αν θέλετε να υποθέσετε ότι ο Ιησούς απλώς έκανε μια πολύ καλή εικασία .)
Αλλά ολόκληρη αυτή η συλλογιστική βασίζεται στην ιδέα ότι η «προφητεία» δεν μπορεί να είναι πραγματική — ότι ο Ιησούς δεν θα μπορούσε στην πραγματικότητα να γνωρίζει ότι ο Ναός θα καταστραφεί πριν συμβεί.
Και φυσικά, για έναν Χριστιανό , αυτή είναι μια εσφαλμένη αντίληψη. Ο Ιησούς θα μπορούσε απολύτως να γνώριζε γεγονότα πριν συμβούν. Και αν το γνώριζε, τότε δεν υπάρχει λόγος στο κείμενο να χρονολογήσουμε το Ευαγγέλιο του Μάρκου στα τέλη του πρώτου αιώνα και όχι νωρίτερα.
Έτσι, για έναν Χριστιανό , δεν υπάρχει λόγος να υποθέσει ότι το Ευαγγέλιο του Μάρκου δεν γράφτηκε πολύ πιο κοντά στον θάνατο του Ιησού — αν και πιθανότατα δεν ήταν νωρίτερα από το 50 μ.Χ. περίπου, επειδή ο Παύλος έγραφε στις αρχές έως τα μέσα της δεκαετίας του '50 και δεν φαίνεται να το έχει αναφέρει ή να είναι εξοικειωμένος με αυτό.
Και αυτό το χρονοδιάγραμμα έχει νόημα: η δεκαετία του '50 ήταν η εποχή που πολλοί από τους Αποστόλους άρχισαν να μαρτυρούν, οπότε ξαφνικά θα φαινόταν πολύ πιο επείγον να καταγραφούν οι διδασκαλίες και οι αναμνήσεις τους πριν χαθούν, ενώ, για την προηγούμενη ενάμιση δεκαετία περίπου, μπορεί να ήταν χαμηλής προτεραιότητας, καθώς ήταν ακόμα δυνατό να πάρουμε απλώς την ιστορία «από το στόμα του αλόγου».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου