ΑΝ Ο ΙΩΣΗΦ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΤΟΤΕ ΠΩΣ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ??

 

Γιατί ο Ιωσήφ δεν ήταν στη σταύρωση;

Η ΑΝΕΞΗΓΗΤΗ ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΙΩΣΗΦ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟ
από τον Michael R. Burch

Γιατί ο Ιωσήφ δεν ήταν στη σταύρωση;
ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΑΝ Ο ΙΩΣΗΦ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΤΟΤΕ ΠΩΣ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ??

Μια πολύ καλή ερώτηση .

Επιπλέον, ακόμη και αν ο Ιωσήφ δεν ήταν στη σταύρωση, γιατί δεν ήρθε στην Ιερουσαλήμ για να θάψει τον γιο του, τον οποίο γνώριζε ως γιο του Θεού σύμφωνα με τα ευαγγέλια του Ματθαίου και του Λουκά;

Και γιατί ο Ιησούς εμπιστεύτηκε τη μητέρα του Μαρία στον «αγαπημένο μαθητή» του ευαγγελίου του Ιωάννη, αν ο Ιωσήφ ήταν ακόμα ζωντανός;

Η συνήθης χριστιανική απολογητική «εξήγηση» είναι ότι ο Ιωσήφ ήταν νεκρός όταν ο Ιησούς ξεκίνησε τη διακονία του.

Ωστόσο, αυτή η «εξήγηση» αντικρούεται από το εδάφιο Ιωάννης 6:42, το οποίο λέει ότι κατά τη διάρκεια της διακονίας του Ιησού, οι άνθρωποι γνώριζαν και τη Μαρία και τον Ιωσήφ. Αυτό σημαίνει « γνώριζαν » και όχι «είχαν γνωρίσει».

Και έλεγαν: «Δεν είναι αυτός ο Ιησούς, ο γιος του Ιωσήφ, του οποίου τον πατέρα και τη μητέρα γνωρίζουμε ; » (Ιωάννης 6:42)

Επιπλέον, εφόσον ο Ιωσήφ ήταν ζωντανός σύμφωνα με τον Ιωάννη, γιατί η Μαρία ήρθε να φέρει τον Ιησού σπίτι, ενώ η οικογένεια ανησυχούσε για την ψυχική του κατάσταση; (Μάρκος 3:21 και 3:31-35, Ματθαίος 12:46-50, Λουκάς 8:19–21)

Όταν οι δικοί του το άκουσαν αυτό, έσπευσαν να τον συγκρατήσουν, επειδή έλεγαν: «Έχει τρελαθεί». (Μάρκος 3:21)

Γιατί δεν θα ερχόταν ο Ιωσήφ με τη Μαρία και την υπόλοιπη οικογένεια, αν νόμιζαν ότι ο Ιησούς είχε τρελαθεί;

Και πώς θα μπορούσε η Μαρία να πιστεύει ότι ο Ιησούς ήταν «τρελός» αν ήξερε ότι ήταν ο γιος του Θεού και ότι ήταν ικανός να μετατρέψει το νερό σε κρασί, σύμφωνα με τον Ιωάννη;

Εδώ το ξυράφι του Όκαμ είναι ότι τα ευαγγέλια είναι χριστιανικά θρησκευτικά έργα φαντασίας , γραμμένα από τέσσερις διαφορετικούς συγγραφείς που ασχολούνται με την αυτοσχεδιαστική φιλοσοφία και «ενημερωμένα» από ποιος ξέρει πόσους

συντάκτες.

Τίποτα δεν βγάζει νόημα και οι συγγραφείς και οι συντάκτες αντιφάσκουν συνεχώς μεταξύ τους, όπως και με την κοινή λογική.

Πάρτε, για παράδειγμα, τον χαρακτήρα που εμφανίζεται από το πουθενά, τον Ιωσήφ από την Αριμαθαία , ο οποίος παρέχει τον τάφο για την υποτιθέμενη ταφή του Ιησού. Αυτή η άτεχνη ενασχόληση είναι προφανώς μυθοπλασία, για τους ακόλουθους λόγους:

• Ο συγγραφέας του Κατά Μάρκον χρειαζόταν έναν τρόπο να βάλει τον νεκρό Ιησού σε έναν τάφο, για το μεγάλο φινάλε του.
• Ο χαρακτήρας ονομάζεται Ιωσήφ επειδή εκπλήρωνε τον ρόλο του Ιωσήφ, του πατέρα του Ιησού.
• Όπως έχουν σημειώσει οι μελετητές της Βίβλου, δεν υπάρχει κανένα γνωστό μέρος που να ονομάζεται Αριμαθαία.
• Αριμαθαία σημαίνει κάτι σαν «καλύτερη πόλη μαθητών».
• Έτσι, ο αλληγορικός Ιωσήφ της «καλύτερης μαθητευτικής πόλης» παρέχει τον τάφο.
• Ωστόσο, οι Ρωμαίοι δεν επέτρεπαν στους σταυρωμένους άνδρες να έχουν σωστές ταφές. Οι Ρωμαίοι άφηναν τα πτώματα των σταυρωμένων ανδρών στους σταυρούς ή στα κοντάρια τους, για να τα καταβροχθίζουν οι θησαυροί, ως φρικιαστικές υπενθυμίσεις να μην περιφρονούν τη ρωμαϊκή εξουσία ή τους νόμους.

Γιατί ο Ιωσήφ, ο πατέρας του Ιησού, εξαφανίστηκε τόσο απότομα από τα ευαγγέλια; Επειδή έπαιξε μικρό ρόλο στο μεγάλο δράμα. Το ίδιο ισχύει και για τη Μαρία, αφού την είδαμε τελευταία φορά στους πρόποδες του σταυρού (μόνο στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο) και στον άδειο τάφο. Αν ήταν πραγματικό πρόσωπο, φυσικά οι πρώτοι χριστιανοί θα ήξεραν τι της συνέβη. Αλλά κι αυτή εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει ίχνος, χωρίς να αναφερθεί.

από τον Michael R. Burch